عنوان مقاله :
معرفی؛ چیزی که میراث فرهنگی ایران کم دارد
معرفی درست و اصولی که امروزه از آن به نام تبلیغات مدرن یاد می شود، نکته مهمی است که در ابعاد جهانی میراث فرهنگی به وضوح شاهد آن هستیم.
انتشار روزانه ده ها گزارش و تصویر از اهرام ثلاثه مصر، خیابان های تاریخی ایتالیا ،فرانسه و انگلیس، اکروپولیس یونان و ... چیزی است که در رسانه های تصویری و مکتوب جهان شاهد آنیم و چه بسا که در بسیاری موارد اغراق های زیادی نیز به چشم می خورد.
با این حال ضرورت توسعه پایدار و همه جانبه میراث فرهنگی که امروزه منجر به توسعه اقتصادي و شکوفایی ابعاد فرهنگی و اجتماعی در کشورهای پیشرو گردشگری شده، نگاه برنامه ریزان را متوجه معرفی ملی و بین المللی مواریث فرهنگی اعم از آثار منقول و غیرمنقول كرده است.
گزارش های سازمان جهانی جهانگردی نيز حاکی از اقبال عمومی و افزایش روزافزون آمار جهانگردان فرهنگی و اکوتوریستی است و همین امر انگیزه های لازم برای احداث زیرساخت ها، مرمت و احیا و ایجاد جاذبه های مکمل در کنار ابنیه های تاریخی را بالا برده است.
طبیعی است که ایران با داشتن هزاران اثر تاریخی قابل احیا و مجموعه های ماندگاری چون تخت جمشید،پاسارگاد، بیستون، تخت سلیمان، سلطانیه و ... که درفهرست آثار جهانی به ثبت رسیده اند، باید حضور قابل قبولی در بازارهای هدف تبلیغاتی جهان داشته باشد.
در این مقال مدعی آن نیستم تا بگویم که همه تبلیغات و معرفی میراث فرهنگی ایران باید برای جذب توریست باشد، بلکه با توجه به ناآشنایی بسیاری از شهروندان با جاذبه های فرهنگی، باید تبلیغات محیطی و رسانه ای خاصی حداقل برای ورود جاذبه ها به متون درسی و بطن زندگی جامعه ایرانی آغاز شود.
شاید احیای بناهای تاریخی را بتوان سرمنشاء جدیدی برای توسعه و تبلیغات جاذبه های ایران به شمار آورد. سیاستی که اکنون با جدیت از سوی صندوق احیا و بهره برداری از اماکن تاریخی دنبال می شود.ستاد تبلیغات و نمایشگاه ها نیز هر چند که در نمایشگاه ها و بازارهای هدف جهان با قدرت ظاهر شده و در نمایشگاه هايی چون تایلند و هند عنوان نخست را از آن ایران کرده، اما عمده فعالیت های این ستاد در حوزه گردشگری و معرفی کلی فرهنگ ایرانی است. از همین رو جا دارد تا در سیاست های این ستاد و در كل سازمان ميراث فرهنگي نسبت به معرفی و تبلیغ میراث فرهنگی ایران نوعی بازنگری صورت گیرد.
معاونت های فرهنگی و میراث فرهنگی نیز در همین خصوص باید اهتمام خاصی را از خود نشان داده و تبلیغ و معرفی ابنیه تاریخی را در سرلوحه فعالیت های خویش قرار دهند.
شاید از این رهگذر بتوان به حفاظت ابنیه تاریخی توسط مردمان بومی و منطقه ای بیشتر امیدوار بود، چرا که تجربه نشان داده همواره آگاهی از تاریخ و تمدن نوعی غرور تمدنی را میان ساکنان یک منطقه تاریخی پدیدار ساخته است.
در این شرایط تدوین استراتژی تبلیغات داخلی برای دستیابی به مدل بومی ایران شناسی ضرورتی است که بیش از گذشته محسوس است. چون تبليغات به عنوان يكي از مهمترين ابزارهاي آميخته بازاريابي (MARKETING MIX) مي تواند نقش بسيار مهمي را در سياستها و استراتژي هاي بازاريابي سازمان به ویژه در حوزه میراث فرهنگی و صنایع دستی ايفا كند .
شواهد امر مؤید آن است که حركت به سوي تبلیغات و ارتباطات منسجم بازاريابي به عنوان يكي از مهمترين زمينه هاي توسعه بازاريابي در دهه 90 خوانده مي شود، چراکه تغييرات در محيط بازار همانند مشتريان، فناوري و رسانه ها نياز به انسجام و اثربخشي فعاليتهاي تبليغاتي را بيش از پيش آشكار كرده است.
دي- فارابي در «چگونه تبليغات موفق بسازيم؟» معتقد است که تهيه اهداف تبليغات بايد برمبناي تحليل وضعيت (تحقيق بازار از جايگاه بازار، مشتري ، رقبا) و شناسايي و تعريف ويژگيهاي ترفيعي كه شركت يا نام تجاري محصول با آن مواجه است صورت پذيرد. اهداف تبليغات از اهداف و بازاريابي شركت نشأت مي گيرد.
امروزه کارشناسان معتقدند که با وجود رشد رسانه هاي جديد و الكترونيكي و ارزش هاي فراواني كه اين رسانه ها ايجاد كرده اند، فلسفه و بنيان اصلي تبليغات به مانند گذشته است يعني: برقراري ارتباط با مخاطبان مناسب، در مكان مناسب، در زمان مناسب و با پيام مناسب.
از همین رو انتظار می رود که با تقویت مباحث معرفی،بازاریابی و تبلیغات شاهد توسعه پایدار میراث فرهنگی در جامعه ای باشیم که به گواهی تاریخ نخستین های امروز بشر در آان شکل گرفته است.
